Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Ekmek Teknesi

 

Epeyce eskimiş zaman,
Yaşlı artık resimler bile,
Biz neydik ne olduk.
Çivisi çıkmış dünyanın,
Tam ortasında kavrulduk,
Gözlerine baktık gençliğin,
Bir okka ekmek için,
Çalıştık hep çalıştık.
Hayal meyal artık anılar,
Zor seçer olduk hatıraları,
Aşka yabancıydık,
Tatmadığımız hislerin adını,
Sevda koyduk...
 
Kılı kırk yardığımız fikirler,
Yasaklıydı bir zamanlar,
Eyvallah dedik,
Kuraldı uyduk,
Bilmedi ruhumuz isyanı,
Tevekkül bir çelik hırka,
Giydik...
Gün oldu üşüdük içinde,
Gün oldu yandık.
Kara bir önlüktü emek,
Az da olsa aşımız,
Şikâyetsiz sitemsiz kabullendik.
Taşıdık hayatı,
Ağırdı sabır taşımız.
 
Efendi insan doğru adam,
Aksakallar döşedi yüzümüzü,
Saçlarımız çileli başımızın örtüsü,
Ağardı döküldü anlamadık,
Hayat denilen örsü,
Vurduk ekmek teknesine,
Örselendik eğrildik büküldük,
Ama eğilmedik be dost eğilmedik.
 
Ş.AYDOĞAN ( GÜLCENAZ )
 
TABLO / MEMİK KİBARKAYA
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 4
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Ekmek Teknesi

Şükran Aydoğan Şükran Aydoğan