Pişmanım Ve Kızgınım

Hep ağızımdan çıkan aklımdan geçen  cümle,sadece birazcık değer beklemiştim demek oldu.Bugün beni bu kadar üzmeye ne hakkın vardı.Gerçekten çok üzüldüm ,biliyorum umrunda değil sadece söylemek istedim daha önce yazdığım yazıyı fırlatıp atmak istedim iyi ki yanımda değildi hala neyi göstermeye çalışyorum neden bu kadar önemli?dün geceki o sahneler bu dünyada gerçekten varolabilir mi??

Değişmedi hala aynı bakıyorum bazı durumlar,hala bu konuyla ilgili tek yapabildiğim şey, tek başıma oturup yazı yazabilmem.uzun zamandır gözümün önüne gelmeyen bakışlar…belki de şu anın sorumlusu sadece bu.aradığını bulmuşun.yalnızım.yani senin gibi değilim.

Haksızlık değil mi bu? Bunu kendisine yapan ben miyim? Ağzımdan çıkan basit bi iki kelime yüzünden bu kadar üzülmeyi hakettim mi? En büyük pişmanlığım sanırım hala bu.değişsin demek sanırım eksik dua olur.daha kötüsünü istemiyorum.

Kendimi boş inssanın teki olarak hissediyorum sadece.kızgınım çevreme, gözümü dünyaya ilk açtığım sıralarda gördüklerimin sorumlusu olan insanlara,o anlara rağmen hala, içindeki saflığı barındıran davranışlarımı bozmaya çalışan, belkide çalışmayan ama yaptıklarının sonucunda beni değiştirmeye çalışan insanlara…ve asıl kötüsü ben değişiyorum…

Evet hala onları anlayamıyorum neden bu insanlar yada insana benzeyen tuhaf yaratıklar bana bunaları yaptı ve hala yapmaya devam ediyor??

İstemiyorum artık ne yanımdaymış gibi gözükmenizi ne bana fedakarlık yapmanızı, ne de yapıyormuş gibi görünmenizi.

Beni asıl üzen yol muydu o yolun sonu muydu yada o yola benim başlamam mıydı?cevap veriyorum hepsi.lanet olsun neye olduğunu bilmiyorum ama olsun işteJ

Her zman birilerine bu şekilde kızgın olacak mıyım bu kadar mı iq düşük nie anlayamıyrum??rüzgar benim ruh iskeletimden çok güçlü ve karşı çıkamıyorum…