Varsıl Yoksul Bilmez Kader

VARSIL YOKSUL BİLMEZ KADER

İnsanoğlu çıkmış yola

Saldırıyor sağa sola

Ömründe görmemiş gibi

Gözlerini dikmiş mala

Kanaat eden,gözleri tok

Neredeyse hiç kimse yok

İnsanlığa fayda yoksa

Ne fark eder az ile çok

Mala mülke olmuşlar kul

Kimi insan yapmış ki çul

Hangi derde deva olmuş

Tek başına parayla pul

Varsılın hiç gözü doymaz

Saldırmadık bir yer koymaz

Kesesini doldurdukça

Yoksulları insan saymaz

Varsıl yoksul bilmez kader

Herkes bir gün ölür gider

Sanmayın ki malı olan

Bambaşka bir bedel öder

Kefenlerin cebi olmaz

Kara toprak mülkle dolmaz

Bunca çaba hırs boşuna

Dünya hiçbir kula kalmaz

Yılmaz böyle duyur bunu

Hiç şakaya gelmez  konu

Herkes bilsin bu gidişle

İnsanlığın gelir sonu