Dokuz Köy Var

Kime sorsam halin nasıldır diye

Eh çekip iyilik deyip geçiyor

Biraz sohbet etsem usuldür diye

Ah ile vah ile gelip geçiyor

Herkes insanlıktan eder şikâyet

Allah rızasına vermez inayet

Doğruluğa kimse etmez dirayet

Kendi kusurunu silip geçiyor

Kendiyle yüzleşmek ona zor gelir

Elâlem'e çamur atmak yar gelir

Dünyayı verseler yazık dar gelir

Gaflet uykusuna dalıp geçiyor

Dili süslü püslü içi bambaşka

Sanırsın evliya hu çeker aşka

Bir ayna olsa da görünse keşke

Yalanı dolanı salıp geçiyor

Mal canın yongası der atmaz kalpten

Sahibi sanıyor farksızdır kelbten

Karşı koyamaz ki nefsini celpten

Pazardan kefeni alıp geçiyor

Günahı diz boyu korkar ecelden

Ödeyeceğini bilir bedelden

Bu kader yazıldı kula ezelden

Yinede unutup gülüp geçiyor

Kime Allah desem başın sallıyor

İman kemal gibi halin allıyor

Kalbim temiz deyip fetva yolluyor

Kendini aldatıp solup geçiyor

İşin en kolayı maskeli gezmek

Dindar yada çağdaş deryada yüzmek

Gücü elde edip mazlumu ezmek

Bin bir türlü ahla dolup geçiyor

Sırlıses doğru de/sen dokuz köy var

Hakka aşık olsan içli bir hay var

Karışma sakın sen kimde ne huy var

Herkes ettiğini bulup geçiyor

BİLAL TEKİN(SIRLISES)