Ağıt Yakmayın Bana

AĞIT YAKMAYIN BANA

Bir gün gülmedi kader artık ümidi kestim
Bıktım yalancı Dünya öyle küstümki sana
Çilelerle savruldum bir lodos gibi estim
Canım birgün çıkarsa ağıt yakmayın bana

Ömrüm fasıla geçti dertlerime yanarım
Yıllarca göğüs gerdim huzur sevgi ararım
Hüzün dolu yüreğim sevgi dolar sanırım
Canım birgün çıkarsa ağıt yakmayın bana

Felekle uğraşamam bıraktım ben kaygıyı
O yürekten çıkardı sevgi ile saygıyı
Kalbim yosunlar tutmuş yitirdim tüm duyguyu
Canım birgün çıkarsa ağıt yakmayın bana

Karardı tüm hayatım ne yapacam şaşırdım
Kalmadı mecalimde dert ibriği taşırdım
Yılgın ve bitap düşdüm mutluluğu kaçırdım
Canım birgün çıkarsa ağıt yakmayın bana

TÜLAY*ASLAN