Dil-ârâ / 5

*******************************Bir gün boşalacak salıncak

*******************************Sıra bekleyen kalmayacak

Dil-ârâ…

Kusûruma bakma (!)

Özür diliyorum kendi adıma

Dünyâlık fitnelerin hülyâsına dalmışım

Gülü soldurmaya

Yıldızları kovmaya kalkmışım

Eylül nakaratlı şarkılara alışmışım

Kuru kavgalarda dil-hûn eylemişim zamanı

"Ateşten gömlekle"  beslemişim arenalarda döktüğüm kanı

El olmuşum kendime -edebsizlik o biçim-

Şimdi divâne yalnızlıklar soluyor ciğerlerim

Dil-firûz bir nazar eyle yudum yudum içeyim

İntizâra vurulmasın mekân gözlerin nâzan diye

Ayrılık kulesinde tahta oturmayayım sultân diye

Bayram yapmasın hüzün geldi bir kurbân diye

Seher yeli uğra bana heyecânım paramparça

Umudumu tazele ki diri gideyim sandığa

Gülümsesin rü'yâlar dil-beste olduğuma

Dil-ârâ …

Yetişiver rûhuma

Dünyâya sat kokuşmuş teni

En çok

Riyâsız ayrılık vaktinde bekleyeceğim seni

Ne olur gel emi…

Dursun Tiftik