Doğayı Kokluyorum Doğadan

rahatlıyorum

aldığım nefesten

derin bir uyku  bastırıyor birden

ve başımı geriye yaslıyorum.. dalıyorum..

düşünceler içinde...

doğanın kokusunu içime çekerken…

ve uyanıyorum kısa süren uykumdan

bir sessizlik aleminin içinde

hala göz kapaklarım hala yorgun bitkin kapanmak istiyor

direniyorum… kalkıyorum...

amma gönlüm…

gördüğüm rüyaların etkisinde…

pencereden ağaçlara bakıyorum.

dallarında boncuk, boncuk dizilmiş yağmur taneleri

ilk bakışta

havaya cemle düştü diyor müjdeliyor bizleri.

Oysa karlar..

direnir hala kuytu yerlerde

dondurmuş sarartmış çimleri.

doğayı kokluyorum doğadan

bir ıssızlık içinde..

neler geçiyor neler bir bilseniz aklımdan

geçmişin acı tatlı anıları birer, birer gözlerimde serilirken

tatlı bir uykuya dalıyorum yeniden…

şu kış penceresinde….

A.Yüksel Şanlı er

17 Mart 2012

Ankara