Şiirin İntiharı

Şiir kendini vurdu bir tenhada
döndü döndü bir daha vurdu

Ne kadar yalan varsa yüküydü
Ne kadar günah varsa giziydi
vicdanında sızıydı

aşk, vatan, inanç 
ne varsa kelimelerin hapsinde
yerlere savruldu
Şiir kendini bir daha vurdu

Ne kadar  varsa yükünde
günahları sakladığı  gizinde
apaçık döküldü orta yere
Adı çıkan imgeler utanç içinde

şiir kendisine ağlıyordu
şair se  pişkin döndü arkasını

yasını yetimler tuttu
aşıklar söyledi türküsünü

bir şiir öldü
bin şiir dirildi