Şizengüneşin Kızı

 Hırpaladı yaşam

Gidilecek bütün yollarımızı

Beklemiyor hiç kimse dönüşümüzü Şizen

Duralım başladığımız yerde

Yerleştirip nefesimize

Aykırı rüzgârları

Savuralım

Kendimizden öteye

Uzağımızdaki

Yakınımızdaki korkakları

Bakamasınlar bir daha gökyüzüne

Hadi Şizen

Kentlerin beton suskusuna gömelim

Giysilerinin güvenine saklanan

Yaşayan cesetleri

Sonra

Akla cevap ararız

İskambil kâğıtlarından

Olmazsa

Yüzümüzün duvarlarına

Perçinleyelim

Deliliğin dar geçitlerini

İnanmayalım artık

Toprağın sadakatine

Ve

Sadakat

Yalnızca aşkın

Yeminiyse

Sığınalım tenlerimizin gölgesine

Ölmeyelim Şizen

Şimdi zamanı değil bu intiharın

Yaşayalım inadına

Kendi cennetimiz de baharımızı…

Taylan KOÇ