Huzurun Yerinde Yeller Esiyor

Veda ettiğin gün söndü bu ocak

Aldığım her nefes buza kesiyor

Yokluğun öğretti dünya kaç bucak

Huzurun yerinde yeller esiyor

Çabuk yıkılırım, işte ben buyum

Kurusun diyordun, kurudu huyum

Hala tıka-basa senle doluyum

Huzurun yerinde yeller esiyor

Ne yapsam gönüle ferman olmadı

Düşlerin derdime derman olmadı

Umutlar yeşerip harman olmadı

Huzurun yerinde yeller esiyor

Yüzümde çizgiler, saçımda aklar

Bundan sonra beni teneşir paklar

Kurudu gönülde coşan ırmaklar

Huzurun yerinde yeller esiyor

Ey gözleri kara, saçları sırma

Yürek nasırlaştı kafanı yorma

Günaha girersin, arayıp sorma

Huzurun yerinde yeller esiyor

Bıraktığın gibi değil ki Gezgin

Can tenden usanmış, ten candan bezgin

Dilediğini yap, elinde dizgin

Huzurun yerinde yeller esiyor

gezgin

Mustafa ŞAHİN