Yusuf Yüzlüm

Kalbinin feryadı 
Eşelemekte toprağı
Bir umut aramakta 
Oysa bilmekte ! durgun göl yüzü 
Yosun yeşili gözleri aynadan hâreli
Şems gibi bakmakta sevilenin ardından 

Yüreğine çöreklenmiş yeni sağılmış yaraları 
kabuklanmaya yüz tutmuş 
İnceden sızım sızım 
Kanamakta

Ah,
Bakışı nasılda yorgun
Gerçekler şamar gibi inerken yüzüne 
İnanmak istemese de bir libas gibi giyiyor 
Üstüne aşk denen entariyi 
Başı dik züleyha gibi

Sızmakta göz pınarlarından bir damla 
Ardından sağnak yağış

Sürekli vicdanı ile !
İç terazisinin kefeleri dengesiz 
Yüreğinde bir meczup oynaşır 
Kumdan yığınlar var önünde 
Hep engebe hep engebe 

Vefasız aynalarda 
Sırlar,gerçeğe ulaşmadan
Gururunuda alıp yanına ömrünü ömrüne gelin edip
Sen diye hüznünü yalnızlığına katık yapmıştı
Ta ki seni görene kadar
Yusuf y ü z l ü m


Gönül Aydemir Adıgüzel