Gönlümün Tek Sahibi Tek Beyaz Atlı Prensi

Giderken topla cam kırıklarını yerden

Götür bu yağmuru bu şehirden

Reddet yalnızlığı ben burada ağlarken

Ardına bakmaksızın yol al

Sonra aşkın gerçek sevdalılarını bul

Aşk adı anılınca yanakları kızaranları bul

Birbirlerinin gözlerine bakmaya kıyamayanları bul

Git Sevgili

Bu yollar senin için 

Sen gideceksin diye döküldü ağaçlardan yapraklar 

Tek tek ve sessizce

Sen gideceksin diye kurudu bu göl

Yavaş ve sakince

Giderken tutma bir vefasızın elini

Giderayak öldürme tüm bedenimi

Sensizlik zaten zor geliyor bana

Bir de yük olma daha fazla kanayan yarama

Adın anıldığında tüm benliğim iflas etsede

Her seferinde devam edebilecek kadar nefes buluyorum sende

Bu sefer olur mu bilmiyorum

Sensizlikten korkar oldum 

Sensiz kalmaktan korkuyorum

Korkularınla yüzleş diyor elalem

Benim en büyük korkum sendin ki

Aslında sen değil de seni kaybetmekti belki

Ne olur sevgili yaşatma bu korkuyu bana 

Sensiz bırakma ...!

Öldürme birkere de olsa beni

Bırak beni sensiz kalayım

Seni unutayım unutmak kolaysa tabi

Gittiğinin ilk saati

Gözlerim ağlamaklı ama aldırmıyorum

Sensiz kaldım alışamıyorum

Hiç beklenmedik bir anda geldi ayrılığın

Ölüm gibi soğuk ve terli

Yanaklarımdan süzülen bir iki damla gözyaşı 

Belki de kurumaya yüz tutmuş bir kardelen

Bir şeyler karalıyorum kalemimin son dalma mürekkebiyle

Bende anlamıyorum gözyaşlarımdan kâğıda düşen mısraları

Sende aldırma sevgili her zaman dediğim gibi

Gönlümün tek sahibi Tek beyaz atlı prensi

Sadece Sensin Bitanem...