Veda

Adam çok bilmiş,ukala hem de.
Dediği ipe sapa gelmez,dediğim dedik der de.
Düdüğü çalmasını bilse...
Üfler zurna niyetine kavalı,
Burnu havada ,o yaratmış küçük dağları.

Kimsin sen,nedir derdin bir bilebilsem.
Şan ,şeref dağıtılmaz dergahımızda...
... Ulufe istersen başka kapıya.
Hatırladım bak yine Hocayı,
Dam aktarırken yalvar yakar çağırır ya,
Dilencinin biri...
Susayım istersen ,ne söylediğini,
Söylesin içimizden biri...

Dost dedim oysa,anlamaz ki manasını.
Yazmıyorum bundan keri,
Şiir de sizin olsun ,san`at da.
İki kişiyi sevmedim bu hayatda
Yalancıyı,çok bilmişi bir de ukalayı
Kürşat öldü diyin verin selasını.
Yaksın birileri kınasını...

Şiir duymaksa,hissetmekse yaşamı güzel.
Bir ömür yaşadım en latifinden.
Her kelimeyi seçerken ben,
Bir Yahya Kemal olmak istedim
Haşimi resim zerafetinde seyrederken,
Nedimle şişede gülzarlarda dem tuttum.
Baki olmak isterken,Fuzuliyle ağladım hem.
Bazan sevdamı neyle üfledim susku olup.
Kimi zaman Yunus dergahında kul olmaktı muradım.
Oldum mu bilinmez amma,
Şimdi bir dost yüreğinde ...hırsızı olmuşum ,ne yazık.

Bıraktım şiiri,şiir sizin olsun.
İçli bir şarkı duyarsan eğer tınısında ben varım.
Bir buse sıcaklığında küser ağlarım.
Haksızlık bu desen de,
Bir deli poyraz olur, yine şiir yalnızlığına düşer ağlarım.