Gönül Mahkemesi

Yıktın tüm güvenimi inancımda kalmadı

Yara gibi içimde taşıyorum ben seni

Belki son olur dedim sabreyledim olmadı

Gönül mahkemesinde boşuyorum ben seni

Senin için terk ettim yaşadığım sılamı

Dinlemedim sözünü kırdım teyzem, halamı

Her şeyim sensin dedim anlamadın halımı

Gönül mahkemesinde boşuyorum ben seni

Yazık hata etmişim sana değer vermekle

Neyim var neyim yoksa hep önüne sermekle

Gününü gün eyledin daim bizi yermekle

Gönül mahkemesinde boşuyorum ben seni

Bendim gökyüzündeki parlayan yıldız ay’ın

Sevdamıza şahitti hem amcan hem de dayın

Ne bir gün yüzün güldü ne eksik oldu zay’ın

Gönül mahkemesinde boşuyorum ben seni

Yemedim ekmeğini sofranda hiç doymadım

İki tatlı sözünü aylar var ki duymadım

Kaç kez kırdın gönlümü unuttum hiç saymadım

Gönül mahkemesinde boşuyorum ben seni

Yavrumun süt parası ellere tek taş oldu

Ne kiramız ödendi nede tüpümüz doldu

Firak bu evlilikte kaçınılmaz yol oldu

Gönül mahkemesinde boşuyorum ben seni

Düşünme sen bizleri düştüm ise kalkarım

Koynumda ki yavruma gözüm gibi bakarım

Ne peşinden gelirim ne karşına çıkarım

Gönül mahkemesinde boşuyorum ben seni

Neyinim ki ben senin bilemedim yerimi

Yalan dolu sözlerle kül eyledin serimi

Dönmem artık geriye yüzsen bile derimi

Gönül mahkemesinde boşuyorum ben seni

Boğazına dolansın söylediğin yalanlar

Mahşerde şahit olsun benden sana kalanlar

Cehennemde yanmaz mı kul hakkını alanlar

Gönül mahkemesinde boşuyorum ben seni

// Bir musibet bin nasihate bedeldir //