Kahır

Öyle  zor ki silik anlamları anlamlandırmak.

Yazılmışı sunmak kaç silinmişe bedel bende gizli.

Her sildiğimde bir iz kalır gizli.

Tekrar başa  sarmak yaşamak gibi yeniden.

Yaşamı silmek olmaz diye yaşıyorum her dizede.

Paylaşılmaz bir yorgunluğun üstüne basarak.

Bir yafta elimde; bedenimden alıp ruhuma asarak…

Bükülüyor dizlerim merdiven merdiven…

Zirveden  bakmak demek; sıfırdan tırmanmak.

Benim değil bu avaz,

Konuşurdu dili olsaydı asırlar

Suskunluğun çınlayan kulağında inlerken

Çığlık çığlığa avuçlarımdaki nasırlar…

Bini bir ömre bedel yüzümdeki çizgiler.

Herkes; ben bile yalan söylerim arada kez de.

Ok gibi bakar da ağlar için için.

Akar içine içine…

Bir yol gerili ki özüne…