Ayrılık Treni

Giderken,
Geriye dönüp bakmaya cesaret edemedim.
Arkada seni bırakıyordum
Aslında kendimi.
Her adım canımdan bir parça götürüyordu
Ve her parçada sen vardın.
Daha şimdiden özlemiştim
Hem de yüzyılların özlemi.
Her zamanki bindiğimiz mavi tren
Ayrılık treni olmuştu.
Beni senden alıp götürecekti
Çok uzaklara, meçhul yerlere…
Trende kimseler yoktu
Ben ve beni bekleyen ölüm meleğinden başka.
Tren benim için gelmişti sanki
Benden başka ayrılık yaşayan yoktu galiba
Bütün acılar, hüzünler, ayrılıklar, benim için toplanmıştı.
Daha sana bakamıyordum.
Bekliyor muydun yoksa gitmiş miydin?
Onu bile bilmiyordum.
Makinist hareket için hazırlanıyordu
Ölüm meleği de benim için.
Hareket vakti gelmişti
Ayrılık treni artık bir ceset götürüyordu
Ölüm kolay,
Ya ayrılık…
Yine de dönüp bakamadım sana
Bakmaya cesaret edemedim…
Yusuf AÇIKGÖZ