Anla Sevmeyi

Bir gün sormuşlar adamın birine: “Sevginin sadece sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır"?

Bakın göstereyim size demiş.

Önce sevgiyi dilden yüreklerine indirememiş olanları çağırarak bir sofra hazırlamış. Hepsi oturmuşlar yerlerine.

Derken tabaklarına çorba konmuş ve arkasından da uzun derviş kaşıkları. Adam "Bu kaşıkların ucundan tutarak öyle yiyeceksiniz" diye şart koşmuş. Peki demişler ve içmek üzere teşebbüs etmişler. Fakat o da ne? Kaşıklar uzun olduğundan bir türlü döküp saçmadan ağızlarına götüremiyorlar. En sonunda bakmışlar beceremiyorlar, öylece aç kalkmışlar sofradan.

Bunun üzerine adam, şimdi sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe demiş. Yüzleri aydınlık, gözleri sevgiyle gülümseyen insanlar gelmiş oturmuşlar sofraya.

Bu defa "Buyrun" deyince, her biri uzun kaşıkları çorbaya daldırıp, sonra karşılarındaki arkadaşlarına uzatarak içirmişler.

Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek sofradan kalkmışlar.

İşte demiş adam: Kim ki gerçek sofrasında kendini yalnız görür ve doymayı düşünürse, o aç kalacaktır. Ve kim karşısındakini düşünür de doyurursa o da karşındaki tarafından doyurulacaktır.

Şüphesiz ve şunu da unutmamalıyız, gerçek pazarında alan değil, veren kazançlıdır her daim.