Sıtma Nöbeti

Gökyüzünde ay bulut arkasında
Odan karanlık

Sen yalnızsın
Gecenin ürperten ayazında
Sıtma nöbetini yeni atlatmışsın
Yorgun düşmüş düşüncelerin
Uykuya güçlükle dalmışsın

Öpmek isterdim
Billur boncukları kıskandıran terli anlından
Usulca yanına uzanırdım
Isıtmak için üşümüş tenini
Yorganı çekerdim ikimizin omuzlarına

Kapalı gözlerimizde şenlikli bahar melodileri
Girmek isterdim seninle gecenin koyuluğuna

Güneş doğarken tan kızıllığında
Birlikte uyanmak isterdim müjdeli sabahlara
Sen mahmur gülüşünle kollarımda
Ben saçlarının kokusunu çekerdim ruhuma

Ve şarkılar söylerdi biteviye aşk bülbülleri aramızda

"Bitti aşkım bıktıran yalnızlık
Bundan sonraki her sabaha
Birlikte günaydın diyeceğiz artık"

ZEKİ AKYÜZ