Sustu Dillerim

Gönlümün bağında bülbül yastadır
Baykuşlara mesken oldu güllerim
Öksüz kaldı ruhum canım hastadır
Kesildi ümidim sustu dillerim

Bu bahar ne zaman geçti kış oldu
Güllerimi hazan vurdu düş oldu
Vefasızın bağrı sanki taş oldu
Kırıldı kanadım düştü kollarım

Gönlümde bir bahcen vardı güllerden
Rengini almıştın esen yellerden
Kızıl diken geldi doldu çöllerden
Mecnunu aratmaz sensiz hallerim

Viraneye döndü gönül sarayım
Ben bu derdi gidip kime sorayım
Yok ki ferim yüce dağlar yarayım
Kesildi takatım tutmaz ellerim

Şeyraniyi sanma ifrit delidir
Yüreğim keremin yanmış halidir
Bu başımda esen sevda yelidir
Savursunlar elden ele küllerim

 

Atilla Ertuğrul