Sürgün

SÜRGÜN

Sevdim, sensizliğe sürgün edildim,

Seni hiç tanımıyor bu sokaklar.

Arsız sevda bilmezlere yenildim.

Sarardı gönlümde yeşil yapraklar.

Hasret ,duygulara  vurur kelepçe

Gönlüm  ara diye verir dilekçe.

Görmemiş seni gül aldığım bahçe

Bilmiyor gölgeni   ezik  topraklar..

Adını sayıklıyor  bülbülün dili

Yüzüne benziyor komşunun gülü

İsmimi koydular gönül sürgünü

Özgürlüğe aydınlanır  şafaklar

Aşk nakışlar dağa düşen yıldırım,

Seni geçsin bekler ,yıkık kaldırım

Su alır  sevda ovasında çadırım.

Birbirine girer sensiz ufuklar.

Yanaklarda gözyaşları   kurudu

Çaresizlik feryatları son buldu

Sevgin, sevgilerime vatan oldu.

Sevdayı dalgalandırır bayraklar.

                                   13.04.2011