Şiirde Özgürlükten Yanayım

             
                        
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 











 





















            Şiirde özgürlükten yanayım. O andaki duyguların şiddeti ve güzergahı şiirleri  belirler
                                                                                                                                                                                                        ve yönetir. İçeride kopan fırtınaların, esen yellerin, durgun denizin, denizdeki gurubun, düşlerin vesairelerin..    vesairelerin dilidir şiir.
          
             Kah belli bir ölçüyle dökülür kağıda, kah bağımsız; kah kafiyeli çıkar ağızdan, kah serbest.
Dedim ya özgürlükten yanayım. 
            
             Şair,  evreni duygu bazında gözlemler ve yorumlar. Bu nedenle şiire konu olmayacak hiç bir
imge, ironi ve nesne yoktur. Fiziksel ve ruhsal dünya, şiirlerde kendini gösterir. Yaşanılan dünyalar
sözcüklerde gizlidir.Okur, bu yaşanmışlığı fark eder, bazen de yaşar.

             Şiir, insanın evrene ulaştığı an da  başlar, evrenden koptuğu anda da biter.

             Şair, evrene hakimdir. Kendi kuralları vardır.Bazen dağları konuşturur insanları susturur, bazen
de güneşi inkar eder.

             Şair bu,
             Hangi gönülden sesleneceği belli mi olur?!..