AMA ÇOK

              Yürüyorum ama seni çok seviyorum

Duruyorum bir ara sonra koşuyorum hızla

Yine

Çok ama çok

               Saplanmışım kemiğine

Tamam

    oldu

        dediğim an

            yanıldığımı anlıyorum

Sana açılıyor kollarım

         yolum ister istemez

                   sevginin doruklarındayım o an kendi kendime

Tedirginliğini gizleyemiyorsun

                        hoş gör önleyemiyorum

                            suçlu gibiyim hep ben sende

Düşlerimde

Karabasanlarda

Çok

Ama çok

Seninle sensizken

              Her şeyi denedim

Elimde değil

Üstelik bir gün

Hiç değişmedi iyi bil

Benimse artık beni böyle

Kızsam da kendime

Bilmezlikten gelip nedenini sözde kızansın görünüşte

              Ölçüyü aşan çok'lara bilerek sensin kucak açan              

              Neyse

              Ama seni yine de

                Seçkin GÜNDÜZ