Ey Yâr!

En ince nakışları işle yar gergefine
Gönlüm inşirah ile gülsün artık bitevi
Varlığın can soluğu kıymet üstü define
Hazların ötesinde kalbin firdevsten evi

Bahtıma doğan huzur gönül dünyama ışık
Sarsın sızın sinemi gülsün zemheri yüzüm
Hicranı ele veren yüzde bin bir kırışık
Bengisu şefkatinle bahara dönsün güzüm

Sana tutkun gözlerim ufuklara dalarken
Sahile vuran gölgem yolcu eder güneşi
Gözyaşlarım hasreti çile çile salarken
Ruhumu saran gurbet cehennemin bir eşi

Hüznü delta misali biriktiren hasretim
Dem bu demdir tükensin özümü saran çile
Akkor soluklu tutkum sensin benim nusretim
Vird olup tesbih tesbih yâdın takılsın dile

Solmayan cennet gülüm sarsın beni rayihan
Kal gitme yüreğimden dur kesme nefesimi
Ey nadide çiçeğim gel yüzüme gül reyhan
Çıksın göğe avazım duysun mevlam sesimi

Muradıma gam düşer sensiz yazmasın kader
Yanan benim kışında gel gönlüme gül bahar
Sensiz dinmez bu hüzün çeker ruhum hep keder
Huzur var yakışında gel ömrüme gir ey yar

Murat CANBOLAT