İçimin Aynaları

Başıma yüklediler onca dağın karını
Sonra kırdılar içimin aynalarını

Gözlerim güzellik deredi çiçeklerden
Başaklarda umut yığardı yüreğim
Yağarken anlamazdınız siz
Bulutları döllerdi gözbebeğim
Daha kurşun yememişti ereğim
Henü değildi
Gelen beğim,giden beğim
Çatlamamıştı göbeğim
Her soruya tek cevabım olurdu

Sorma çok iyiym

Tütmüyordu dumanı
Ne de ateşi gördüm
Bir yangın yeriydi düştüğüm
Ellerim de solarken gülüm
Çok uzak düştü ölümüm
Sen çıktın karşıma ne diye
Gördün işte
Bir ömür nasıl adanır sevgiye

Sevgiliye

Narinciyeler açıyor
Sarısı alabildiğine başağın
Buhurdan gibi tütüyor ıhlamur
Bağırıyorlar koro halinde
Ellerim,ayaklarım,gözlerim
Yaprağını aradan uzatıyor defne
Sitem de yüreğim

Bundan sana ne

Düşmüşken bir kara güne
Sahi bunlardan bana ne

Başıma yağıyor onca dağın karı
Kırılıyor içimin aynaları