Aynalar ..

AYNALAR !..

Yıllarca düşürmedim elimden ben sizleri ;

Şeklimi bin bir hâle döndürdünüz aynalar ..

Çabuk mu geçti yıllar , ışık saçan gözleri ;

Bebeğinin şavkı' nı söndürdünüz aynalar !.

Ya ben sizlere geldim , ya da siz sabah erken ;

Yıllardır karşınızda , ben gün be gün erirken ..

El'e avuca sığmaz , beni değiştirirken ,

Nedendir kendinizi dondurdunuz aynalar?. (!)

Ben miyim bu ak saçlı, kırışık yüzlü kişi ?.

Neden haber vermedi ; kim çekti , söktü dişi ?.

Hele bu dizlerdeki, takatın eksilişi …

Bunları nasıl bana , kondurdunuz , aynalar ?.

Mecburum taşımaya hırpalanan bedeni ;

Çıkarmak imkânı yok, ona batan dikeni ..

Bilmiyorum yıllar mı , kimler tüketti beni ?.

Şuçlu gibi susturup , dindirdiniz aynalar !.

Sessizdi ; hissetmedim , yılların akışını ;

Yaşadım baharları ; zor bitirdim , kışını..

Hep , şimşek gibi çakan , gözlerin bakışını ;

Soluk bir hâle sokup , sindirdiniz aynalar !.

Sahtekârlığı , zehir bildim deiçemedim!.

Haktan ve adâletten , asla vaz geçemedim ..

Turan der ki:"Suçlu kim bir türlü seçemedim .

Beni kerevetimden , indirdiniz aynalar !.

Hayat boyu bizleri , kandırdınız aynalar !.

İZMİR – Kasım - 2006