Varlığın Hayat Verir

Hatıralar canlanıp yüreğimden taşarken
Aşkın narında yandım hasretinle yaşarken
Benliğimi kaybettim ardın sıra koşarken
Yarim senin elinden nedir çektiğim zulüm
Varlığın hayat verir yokluğun ise ölüm

İçim hüzünle dolu dokunsalar ağlarım
Hazan vurdu kurudu gül ekili bağlarım
Kederle gelip geçti güzel gençlik çağlarım
Yana yana tükendim artık kalmadı külüm
Varlığın hayat verir yokluğun ise ölüm

Toprak örter üstümü maziye karışırım
Geçmişimle yüzleşip kendimle barışırım
Zircirlere vurulsam ecelle yarışırım
Kalbime yenik düştüm bağlandı elim kolum
Varlığın hayat verir yokluğun ise ölüm

Geçit vermez dağlarım karlar yağdı başıma
Aşka düştüm düşeli bahar gelmez kışıma
Gözlerimi kapatsam giriyorsun düşüme
Attığım her adımda sana uzanır yolum
Varlığın hayat verir yokluğun ise ölüm