On Üç Ons

 

 

 

 

 

 

 

 

Ben sırtında ölüm taşıyan karıncaydım Anne
Cam bir bıçak uzun bir masal
Elleri sana benzerdi anımsadım
Balkonları vardı  M şehrinin
Bütün kadınlar kendini asardı
Cüzzamlı şiirlerim o zamandı


Ağlayınca esmer bir yontu
Büyümeye karar verdim anne
Yakarak bir düşü çekincesiz


Siyah bir mumya çözülür siyah
Bir tabutta tuzla yıkanır yara
Liflerinden kesilimiş narkozsuz
İçimden alma kendini dedim
Yakılmış bir masal naif bir yalnızlığa
Kimsem ol dedim ki kimsen
İki göz arasında bir ceset tavsirisin  s  e  n


Zenciyim halaa ve ölmedim
Çiçeksiz bir türbede
Derin yüzünde parçalanmış aynalara
Dağılır lirik bir söylence
Duyuyormusun beni sesime gömülen hira
Tanrı çoktan unutmuştu değiştim
Gömleğimi siyah budra lekesi
Soyundum derimi  ağustost'u
Cüzzamlı bir aşkın yazısız Alfabesi
Mezar taşı manifestosu-


Ağzından gece sızıyor bak
Etlerime yamıyorum ağladığın zamanları
Yüzüm akıyor bir pencerede yarasalar
Çarpıp düşüyorlar kör hüzünlere
Kar yağıyor haziran diyorum henüz
Geliyorum sana bir avuç sevgi
Bağrına bas/iki devrik cümle
Evimin çatısı yok mesela
Gurbett doluydu ceplerim
Üşürdün ellerim yoktu
O şehir de yoktu ihtimal
Aşk dediğim soyut bir yokluktu
Yalan,Yansıma,Yanılsama
Şizofren bir  S o n k i ş o t  t u m...

....

on üç ons

Ruhun özgül ağırlığı

Cumali. Ç