Zührevi Bir Durumdur Küvetin İçinde Köpük Olma Arzusu

gittikçe çatallaşan dilin ve göğüslerin diye başlıyorum

ıssız bir küvette dalgalanan amadeus’un notaları cüceler

çok zarif bir çılgınlık bu bir konçertonun arasına sıkışmış

belki de çok önemli her gözünde kaç kirpik olduğu

ya da kalbine ulaşan damarların maviliğinin kökeni

ve müsaitse yağmurlu bir günde

iki kişilik rezervasyon yaptırmak istiyorum ıslaklığımıza

böyle böyle düşük yapacak içimizdeki kirli cümleler

böyle böyle alkışlayacak bizi quasimodo

kamburunun arasından bizi dikizlerken

seni görüyorum işte o güzel buğunun ardında

rüzgardan hayallerin havalanıyor

bir kaç rüyam tahrik oluyor

leziz bir hiçlik tadı dağınıklığımda

gitme dememek için düşlüyorum tenini

hiç de fena bir fikir değil

dudaklarına biraz mesaj verebilmek için

kanatsız bir kuşun paçasına şiir bağlamak

eminim senin ve saçlarının da hoşuna gider

Bir de demedi deme

kıtlık baş gösterecek pek yakında yatağımızda

o yüzden yanına alabildiğin kadar yalnızlık al

ama uğultusuz ihtilallerden ve anılardan kalma

ancak öyle unutabiliriz

kallabalıkların nasıl acıttığını çaresizliğimizi

gittikçe çatallaşan dilin ve göğüslerin diye bitiriyorum

her şey zührevi bir durum

ya da

bir masal artığı

yakışıklı prenslerden ve güzel prenseslerden arta kalan

o yüzden bizim elimizde

öksüz bir küvetin içinde

mutlu ya da mutsuz bir köpük olmak

elbet bir gün nefesimizle patlayacak

İşte öyledir ki yaşam

içi düş dolu bir küvetin içinde

bir ihtiras manifestosu

işte öyledir ki lafım :

düşümüze küvvet...

Oktay Coşar