Kocaelinde Bir Sabah

                Bir sabah uyandım.Yine her zaman ki gibi bir gündü görünen…

                Uyanıyorsun ve işe gitmeye hazırlanıyorsun her sabah olan telaş. Kahvaltı giyinme falan evden çıkarken anahtarı aldım mı yanıma ha unutmadan kapımı da kitliyeyim faslı. Sonra yürüme ye başladım. Bir yandan da etrafıma bakınıyorum. Derin bir nefes çektim hayattan ve o an dedim ki bu gün güzel bir gün…

                Bu günü farklı kılmalıyım ama nasıl diye düşünürken yürümeye devam ettim

                Yol hep işe gittiğim yol. Hiç değişik bir şey yok etrafımda. Bir şey olmalı dedim bu gün diğer günlerden farlı olmalı. Adımlarımı yavaşlattım. Farklı bir şey bulacağımı umarak çevreme bakınmaya başladım.

                Sonra bir şey oldu faklı kokular geldi burnuma. Başımı hafifçe kokunu geldiği yöne doğru çevirdiğimde karşımda kocaman bir lavanta ağacı vardı. Oysa her gün geçtiğim yoldu daha önce fark etmeliydim dedim kendi kendime.

                Daha dikkatli bakmaya başladım başka bir şey bulma çoşkusu ile. O anda kulaklarım bir kuşun sesini duydu. Ama her zaman duyduklarımdan değil daha farklı bir kuşun sesi onu bulma ümidi ile başımı kaldırdığım gökyüzüne uzana ağaçlara baktım ve kuşu arama başladım

                Sesini takip ettikçe sanki daha uzağa uçuyor gibiydi bir ara ses o kadar yakından geldi ki onu göreceğimi düşündüm sevinç içinde ama maalesef göremedim.

                O sabah tek bir söz çıktı dudaklarımdan bahar gelmiş.

                Evet garip değil mi biz yaşadığımızı düşünürken neler kaçıyor gözümüzden ve neler eksiliyor biz kendimizi düşündüğümüzü sanırken. Kazandığımızı düşünüyoruz çalşıyorken aslında neler kaybettiğimizi bilmeden.

                Hayatın ritminde unutuyoruz sevdiklerimizi düşünmeyi. Bilmeden eksiltiyoruz insanlarımızı. Bakmıyoruz çevremize. Görmüyoruz doğanın bize sunduğu güzellikleri. Sonra bir gün benin yaptığım gibi bu gün farklı olmalı deyip değişik olan bir şey arıyorsun sonra kendi kendine bahar gelmiş ve ben geldiğini kaçırmışım diyorsun.

                Da ha neleri kaçırdık acaba hiç düşündük mü...

                                                                                                                             Miraç Sibel TALİ