Online Üye
Online Ziyaretçi
**Şiire ,suskun bir vedâ hazırlanışında nergis,yâsemen,gül
*********Söz söylemekten utanıyor bülbül
***********Bir gün korlaşırsa bal verecek kül
**************Belki yine yola çıkabilir bizim düldül
*****Şimdi diyet ödeme zamanı
**********Yelkenleri suya indir ey gönül…
1/Şölenden kavgaya
Şölen havası vardı selâmda,tebessümde,cumâda
Hayat, bayram ediyordu ibâdet zamanlarında
Ecdâdımız mutlu oluyordu arzuları yenerken
Bizse zevk alıyoruz “ eğlence “ adını verdiğimiz nefsi azdırırken
Yalıtımından çaldığımız apartman dairelerimizden dışarıya yansıyan :
Televizyon sesleri…
Müzik sesleri…
Sürekli bağıran oyuncak sesleri…
Arasıra ,buralarda insan(!) yaşadığını hatırlatan ,öfke ve kibirle beslenen kavga sesleri…
Özlediğimiz ise muhabbet sesleri…
2/ Şimdi
Nefretler urgan oldu boğuyor merhameti
Acı meyvelerin ağırlığından kırıldı dal
Karşı kıyıya sevgi taşımıyor sal
Evden çıktığı an tabut
Geride kalanlarda mîrâsa endeksli bir umut
Bir köşede ise ince ince ağıtlar yakılıyor
Ağlıyor masum ve yorgun yürekler
Diri diri toprağa gömülen sabîler gibi
Gece, aydınlığıyla sorguluyor
Gülleri yok eden modern bedevîleri
3/Beklenen
Ey Medenîliğin Efendisi
Bir kez daha tekrarlayıver “Vedâ Hutbeni”
Mânevî iklimlerde dolaşan bir donanma inşâ edelim
Açık denizlerde yüzdürelim gemileri
Dönüşe hazırlayalım vuslatın şiirini
Kaldırıp çöpe atalım Kur’an’sız her düzeni…
Dursun Tiftik