Vuslatın Şiiri

**Şiire ,suskun bir vedâ hazırlanışında nergis,yâsemen,gül

*********Söz söylemekten utanıyor bülbül

***********Bir gün korlaşırsa bal verecek kül

**************Belki yine yola çıkabilir bizim düldül

*****Şimdi diyet ödeme zamanı

**********Yelkenleri suya indir ey gönül…

1/Şölenden kavgaya

Şölen havası vardı selâmda,tebessümde,cumâda

Hayat, bayram ediyordu ibâdet zamanlarında

Ecdâdımız mutlu oluyordu arzuları yenerken

Bizse zevk alıyoruz " eğlence " adını verdiğimiz nefsi azdırırken

Yalıtımından çaldığımız apartman dairelerimizden dışarıya yansıyan :

Televizyon sesleri…

Müzik sesleri…

Sürekli bağıran oyuncak sesleri…

Arasıra ,buralarda insan(!) yaşadığını hatırlatan ,öfke ve kibirle beslenen kavga sesleri…

Özlediğimiz ise muhabbet sesleri…

2/ Şimdi

Nefretler urgan oldu boğuyor merhameti

Acı meyvelerin ağırlığından kırıldı dal

Karşı kıyıya sevgi taşımıyor sal

Evden çıktığı an tabut

Geride kalanlarda mîrâsa endeksli bir umut

Bir köşede ise ince ince ağıtlar yakılıyor

Ağlıyor masum ve yorgun yürekler

Diri diri toprağa gömülen sabîler gibi

Gece, aydınlığıyla sorguluyor

Gülleri yok eden modern bedevîleri

3/Beklenen

Ey Medenîliğin Efendisi

Bir kez daha tekrarlayıver "Vedâ Hutbeni"

Mânevî iklimlerde dolaşan bir donanma inşâ edelim

Açık denizlerde yüzdürelim gemileri

Dönüşe hazırlayalım vuslatın şiirini

Kaldırıp çöpe atalım Kur'an'sız her düzeni…

Dursun Tiftik