Sevip İnanıyorken

dilim yakarır

yüreğim yanıyorken

sevda çıkarır

yaşama kanıyorken

hep canımdasın

uzağımda yakınım

damarımdasın

öldüm sanıyorken

şeker mi tadın

gözümü alamadım

ömrümde yadın

lokmayı banıyorken

varlığın yeter

başkasına gerek yok

yarlığın tüter

sevgini tanıyorken

neyleyeyim ki

elin elimde oldu

söyleyeyim ki

aldızı sınıyorken

saçını savur

dalgalansın önümde

ucunu kavur

sesinle tınıyorken

ay gibi parla

deli gönlüm toparla

gönlümde arla

başkası kınıyorken

tanrım yazmış ya

bin şükrederim daha

sürem yazmış ya

cananı anıyorken

ozan efem der

can pahasına öder

baş almış gider

sevip inanıyorken

010712denizligülce