Sakine Ana

"Hekim Ana"

Kucak açarken çocuklara

Sararken yaralarını

Kırıklarını okşarken

Hayat sende doğuyor

Acılar yine sende batıyordu

Namın yayılırken Sivas'a

Bir köyden kefen biçiyordun uzaklıklara

Sünni-Alevi diye bir ayrım yoktu o sıralar

Eşşekten düşen bir çocuğun dirseği gibi

Kırılmıştık, kaç kez doğrulduk

Sevgi ve anlayışın koynunda

Sakine Ana şefkatle alırken acısını çocuğun

Anası avucuna sıkıştırdığı parayı

Uzatacak gibiyken

Sırtına yediği bastonla alıyor

Vedadan payını

Ah ilçe Kaymakamı demez mi

Ahali beni tanımazda bir ihtiyarı tanır

Sivas'a kadar gitmiş adı

Tez haber salına

Bıraksın bu işi ilçe doktorlarına

Bu olaya Halktan öte bir at öfkelenirde

Kaymakamı atar sırtından aşağıya

Doktorlarda bulamaz çare

Düşer çaresiz yollarına

Yüz sürer dergahına

Kolu kırılmayan nerden bilsin acıyı

Hekim olmayan nerden bilsin dermanı

Mezarının başındayım hey Ana

Dert yanarım sana

Bir yar var unutursun dedi bana

Sevmeyen nereden bilsin aşkı

Onca yarayı iyileştiren sen

Anlarsın kalbime bir kez dokunsan

Bu kırıkla çıkar mıyım sabaha