Juiletini Yitirmiş

Neydi beni böyle bağlayan
Gözlerinin kömür karasına
yüz yılların bekleyişi değildi oysa
Sana olana hasretliğim
Sadece bir anı yaşamak...
Yudumlarken aynı bardaktan abıhayatı
Bir ömürü çürütmüştük
Aynı kelimeleri sahiplenerek
Yetiyorduk aslında kendimize
Birbirimizin olmayı beceremesekte
Akordu bozuk bır çalgı gibiydik
Yüreğimizin derinlerinden gelen ses
Hep başka kelimelerle sarmaş dolaştı
Bir tiyatroydu aslında yaşadıklarımız
Hayat sahnesinde
Julıeteni yitirmiş Romeoydum
Oysa öznesi bile olamıyorduk
Başrolüne soyunduğumuz hayatın