İstanbul Hasreti

Işıl ışıl Üsküdar çağırır hâl diliyle,

Uzar gider geceler İstanbul hayâliyle.

Özge bir çiçek gibi düş bahçemi çevreler,

Demet demet kubbeler ve kalem minareler.

Güzelim Sultanahmet, soylu Süleymaniye

Bana da saflarında yer verseler hediye.

Eriyen mum olurdum mahyanın ışığına,

Yüreğimi sererdim muştulu eşiğine.

Bir ömür dizlerinde ağlamaya razıyım,

Yazgımı gül bahtına bağlamaya razıyım.

Hasretin dert vurgunu, ben kapında bir yoksul,

Alsana kollarına beni güzel İstanbul...

Bestami YAZGAN