Çınar Kökü Kurtları

Ümidimi kazıdığım duvarlar küflendi

Dimağıma zehirli alfabeler üflendi

Kül rengi gecelerde boğuldu gençliğim

Atiye bakan gözümün retinası

Yok artık...

Geceler doğacak fırtınaya gebe

Ufukta kara görünmüyor...

Devasa Okyanuslar damla gıyabında

Gölgemi çiğnettim kara postallara

Bayrağımın direğine tırmandı 

Yüreği pıtırlı bok böcekleri ...

Dağlarıma kar değil kurşun yağmada

Güneşli günlerim göz yaşlarına yazılı 

Hain failler cirit atmada sokaklarımda

Kozası kelebeğe düşman

Çoban sırtı kepenek yırtık...

Kuzularım kınasını kefenine koymada

Ana yüreği çaresizliğe feryat 

Sonu gelmez oldu karanlığın hey hat...

İzan perdeleri gündüzden kapalı

Sevdalara rehin düştü..

Bir hançer ki yüreklere sapalı..

Çıkarmaya kahin düştü..

Çınar kökü kurtları 

Çürütmede asrımı

Nasırlanmış dert ile

Uyumanın sırasımı...