Sevgi

Kendinden başkasın görmezken haklı
Kötünün dilinde lal olur sevgi
Kulda kibir olmaz erince aklı
Gönüller içinde gül olur sevgi

Bir dilim ekmeği ikiye bölüp
Dostuna hürmetle huzuru bulup
Bir karış toprağın uğruna ölüp
Rabbimin kuluna yol olur sevgi

Karakış demeden açtı kardelen
Baharın dalında güle yermeden
İnsanlar bundaki gizi bilmeden
Çiçeğin özünde bal olur sevgi

Bir Güvercin uçtu gönülden yâre
Göz bebeği oldu görmeyen köre
Çöl mecnunu gibi düştü de dile
Her aşkın dilinde kül olur sevgi