Yük

Gece suskun ve yorgun
Gece yılgın ve solgun
Bir meltemin dahi avucunda titreyecek kadar
Mahrum güçten takatten
Bir fiske dahi kâfi düşürmeye elden ayaktan
Ne bir kahır daha çekecek kadar dirayetli
Ne bir gözyaşı daha görecek kadar metanetli
Ateş böcekleri dans etmiyor artık koynunda
Yakamozlar serilmiyor sere serpe bağrında
Bu öğle ağır bir yük ki
Ay bile somurtuyor semada