Sâla
Sevdamız yaşarken aşk nasıl ölmüş
Ayrılığın sâlası mı okunan
Umut dallarımın gülleri solmuş
Güz mü geldi sam yelimi dokunan
Leblerinden aşk meyini içmiştim
Senin için herbir şeyden geçmiştim
Canım deyip beyaz sayfa açmıştım
Karalandım alnımdaki akınan
Kul köle olmuştum sana be kadın
El ariftir diye anmazdım adın
Her seferde yine beni suçladın
Onursuzdur saga sola bakınan
Bu can ele mutlu görünüyordu
Melekler de bize yeriniyordu
Umut varken yürek direniyordu
Direnir mi şimdi onca yükünen
Hazani yanmasa sana tütermi
Yoksa bana bunca zulmün yeter mi?
Onun bunun için sevda bitermi
Çare aramaz mı elden sakınan
