Vebali Yok Gül Dermenin

Yaprak yaprak düşüyorum,
Kaynar suda üşüyorum,
Ben kendimden taşıyorum,
Anlatır mı sular beni ?
Öldürür korkular beni !...

Doğarım günde kaç batın,
Neresindeyim hayatın ?
Yuları kopmuş bir atın,
Düşüyorken terkesinden,
Tutamadım yelesinden !...

Ay göz kırpar,gün oynaşır,
Gündüzü geceye taşır,
Gönlüm dağlarla yarışır,
Hergün düşer bir vadiye,
Bu anlamsız koşmak niye ?...

Vurur yüzümüz ayaza,
Düşmez bahtımız beyaza,
Yol tükenmez yaza yaza,
Felek örerken ağını,
Patlatır yanardağını !...

Hayat,girseydim koluna,
Bir kaknus versen elime,
Meydan okusak ölüme !
Saçsan savursan külümü,
Dönüp sulasan gülümü...

Dersen sonra, demet demet,
Bilmesek,neymiş nedamet,
Kopsun isterse kıyamet !
Bir yare gönül vermenin,
Vebali yok gül dermenin...