Çıktılar Siperlerden

Yaşı on beş,on altı belki daha küçüktü
Yüreği kocamandı, dağlar kadar büyüktü

Kurtarmak için yurdu, mektebi bıraktılar
Silahı alır almaz, cephelere aktılar

Cephede, hep birlikte büyük yemin ettiler
Körpe bedenleriyle dağları inlettiler.

Kuran'a ve silaha basılıydı elleri
Allah'ın yardımıyla, aştılar engelleri

Şahadet getirdiler,Allah Allah dediler
Şimşek gibi çaktılar, gök gibi gürlediler.

Çıktılar siperlerden, atıldılar ileri
Mermileri tükendi, taktılar süngüleri

Siperden çıkar iken, "sağ döneyim" diyen yok
İster mermi saplansın, isterse onlarca ok

Can ne ki…,yeri gelmiş, verilmez mi uğruna?
Acı duymaz Mehmet'im, gülle deyse bağrına

Bıyığı terlememiş, civan geliyor sana?
Cennet denen sevgili! Kollarını açsana

Her can seni arzular, sen en büyük ödülsün
Kandan kına yakanlar geliyor, yüzün gülsün

Ölüm kapılarından yürüdüler ebede
Salavat getirdiler, sevgili Muhhammed'e (SAV)

"Ölünür de bu yoldan dönülmez" diyorlardı.
Şahâdet gömleğini giyip gidiyorlardı

Hak yolunda can vermek, nasip olmaz herkese
Uydular  itirazsız, Kuran'dan gelen sese

Bayrak inmesin diye, can alıp can verenler
Kurtuluşun mimarı şehitler, Alperenler

Çünkü, "vatan sevgisi imandandır" bilirler
Hak yolunda ölenler, yeniden dirilirler

İşte bu anlayışla, yediden yetmiş beşe
Savaş vesile oldu, yeniden dirilişe

Fırladılar, koştular, vurdular, vuruştular
Kahramanlıkta onlar, Hamza'yla yarıştılar.

Ya vurdular düşmanı, haddini bildirdiler
Ya öldüler erkekçe, şahadete erdiler

Veda vakti gelende, bedeni terk ettiler
Tekbir sesleri ile rablerine gittiler

Kafkasya'da, Yemende aynı ruh, aynı iman
Tarihlere sığmayan yüz binlerce kahraman

Çanakkale, Antep'de, her bucakta, köşede
Kiminin mezarı var, kimi, kim bilir nerde?

Şad olsun ruhlarınız, aramızda geziyor
Ölmez şehitler ölmez, Kuran öyle yazıyor.

Dün var idi bu millet, bugün vardır, yarın var
Yazıldı, yazılacak daha nice destanlar