Ah Istanbul

Yuregimin feryadi
Gok kubbeye ulasti
Hickiriklarim, gozyaslarim
O kadar coktu ki
Duyan olmadi.

Ben yine sessis sedasiz,
Ben yine kendi kendime,
Kimsesiz...

Belki de tebdil-i mekan edip
Gitmek lazim bu diyardan.
En cok sevdigi acitirmis ya insani
Ne istedin benden ISTANBUL!

Ne istadin yuregimden!
Oysa her seyden cok sevmistim seni...

Simdi seyrederken emsalsiz bogazini
Takilir bogazima bir seyler
Cay bile icemez olurum.
Ruzgarinla gelir burnuma
Yarin kokusu,nasil da vurur.

Gerisi yok be ISTANBUL
Yok bundan sonrasi.