Boşluk

BOŞLUK

Boşluk denizinde bir ben boğuluyorum sanki…
Çaresizlikler içinde boğuluyorum.
Güvendiğim, inandığım her şeyi kaybetmişim.
Haykırışlarımı duyan yok.
Sevgili, ilk terk eden oldu.
Ne sevgili ama…
Bu çaresizliğimde olmasını istediğim kişi…
İlk terk eden oldu.

Umutsuzluk âleminde yeşerir mi? Umut…

 Bilmem…
Ama olsun ben yine de bağırıyorum.
Son bir umutla bağırıyorum.
Eş, dost belki duyar.
Belkiler uçuşuyor hayal dünyamda.
Belki duyar birileri.

Olmuyor…

Belkiler içerisinde son umudun intiharı…
Son umudun intiharına şahit oluyorum.

Bu son umutla benimde intiharım.
Kimseyi suçlamadan gidiyorum.
Evet, gidiyorum.
Kimseye elveda demeden, diyemeden kimsesiz gidiyorum

ATEŞ