Sen Ve Ben

SEN VE BEN

Geceyle gelen karanlıkla, sözcükler de tükenmeye başlar. Ortalıkta hâkim olan sessizlik. Tıpkı geceyle ortalığı örten karanlık gibi... Her şey gizli ve saklı yaşanır. Duygularımız gibi. Karanlığa gömülü efsane aşklar gibi… Herkesten ve en çokta birbirimizden sakladığımız aşkımız gibi...

Kısaca,

Ağıtların uçuştuğu bir ortamda yeşeren bir ağacın kökleri gibiydik

 Kanla besleniyorduk

Hüzün ve acı dolu olsak bile yeşeriyorduk

Ve çaresizliğimiz dermandı bize.

 Dökülen kanlar, yakılan ağıtlar...

 Kana susamışların ülkesiydik.

Ağır işliyordu yaşamlarımız ve ölümlerimiz

 Biz yine de sevdalıydık birbirimize.

Ağıtlardı bizim aşk şarkımız…

 Ölen her çocuk; doğan çocuğumuzdu

Biz yinede umutluyduk