Çakal

Sen benim güneşimdin sevgilim

Dünyamı aydınlatan

Hem içimi ısıtan, hem de yakan

Gözlerin güneşti sevgilim

Hem yangın yeri

Hem de bir o kadar inatçı keçi

Gidişin diyorum..

Ne kadar da nahoştu gidişin

Anlamsız …

Arkanda bir el veda

Hasret , gözyaşı ,özlem..

Su döktüm arkandan gizlice

Çabuk gelesin diye gittiğin yerden

Öyle bir şeydi ki

Yıldızlar gibi tıpkı…

Görünen çok uzak

Ama bir o kadar da yakın görünen

Yalandı gözlerin de ki inci tebessümler

Biliyordum..

Sislerin içinde yok oldun birden

Kül rengi bakışlarını alıpta gittin benden

Yüzün en güzel giyisilerini giymişti veda ederken

‘’veda etmiyorum’’ demiştin bana

Döneceksin …

Vuslat olacak sonumuz biliyorum…

Yalandı sözlerim

Veda ediyorum şimdi sana, ihanet dolu ruhumla

Aç yalancı gözlerini inatla…

Çok hoş çakaldın, hiç  hoşça kalma…

FULDEN ISSI

İstanbul