Savaş Ve İnsan

SAVAŞ VE İNSAN

Her savaşın sonrasında hüzünkaplar alanı
Bilinmez ki bu vahşetin, kimdir mutlu olanı
Birçok yaşam göçüp gider, perişandır kalanı
Kaybedilen değerlerin asla yeri dolamaz
Savaşların hiçbir zaman kazananı olamaz

Özgürlüğün kaleleri, kuşatılıp yıkılır
Bütün ücra köşelere işgalciler sokulur
Kazananlar her bir şeyi almadan zor çekilir
Kaybedilen değerlerin asla yeri dolamaz
Savaşların hiçbir zaman kazananı olamaz

Kan gölleri oluverir tanıdık bir manzara
Enkazlardan çıkar belki üç beş canlı kazara
Yaşamını yitirenler sığmaz tek tek mezara
Kaybedilen değerlerin asla yeri dolamaz
Savaşların hiçbir zaman kazananı olamaz

Bir füzeyle parçalanıp savrulan mı ararsın
Bir bombanın ateşiyle kavrulan mı ararsın
Alnının tam ortasından vurulan mı ararsın
Kaybedilen değerlerin asla yeri dolamaz
Savaşların hiçbir zaman kazananı olamaz

Her tarafı kaplamıştır kopmuş kollar bacaklar
Kurtulanlar, düşenleri, şefkat ile kucaklar
Gün görmeden sönüp gider nice nice ocaklar
Kaybedilen değerlerin asla yeri dolamaz
Savaşların hiçbir zaman kazananı olamaz

Birkaç çocuk titreşirler birbirine sarılan
Biri ağlar yanlarında, umutları kırılan
Bir sonuçtur bu görüntü her savaşta varılan
Kaybedilen değerlerin asla yeri dolamaz
Savaşların hiçbir zaman kazananı olamaz

Saldıran da savunan da zarar görür savaşta
İnsan olma özelliği yitirilir en başta
Kurşun sıra gözetmez ki, ne cinsiyet ne yaşta
Kaybedilen değerlerin asla yeri dolamaz
Savaşların hiçbir zaman kazananı olamaz