Dillenmemiş

Dillenmemiş//

Korkakları sahiplenen

Karanlıkları kov yanından  

Koşup

Devrik bir cümlenin peşinden

İçinden geçir beni

Belki

O zaman

Bir şarkı düşer dudaklarına

Ebem kuşağı renginde

Hiç dillenmemiş

Yine de

Bakamazsan yüzüme

Dönüp duvarların aynasına

Kendine bakar gibi

Yeniden

Çiz beni

Başka bir iklimin yakasına

Azda olsa

Martı kanadı

Değdir

Yalın ayak koşan kayıp çocukluğuma

Sonra

Uzanıp

Kimsenin bilmediği yerlerime

Biraz da mavi sür

Asiye bakan gözlerime

Ve

Sevme karanlıkları/

Korkaklar karanlığı sever

Taylan KOÇ