Sırıtıp Duran Ayrılık

dış kapının gıcırdamasıydı

sırıtıp duran ayrılık

boğazımın düğümlendiği an

daracık yerde gibi sıkışık

sesim çıkmadı hiç

gözlerim kayalığa baka dursun

umutsuzluğun burgacında

başladı bir hıçkırık

gürüldeyip akıyorsa da

sessizliğimi duyanım yok

baksa bir anlayacak boğulduğumu

tadı kaçığın teki yakışık

sakladım yere indirdim

dulda yerlerde kuytuluklarda

kaç günümle birlik sindirdim

gözlerimle elimde kaldı kaşık

bir içimlik çorba

bir lokma ekmeğe

ne çok gereksindim

ikirciklenmese kakışık

yıldırım hızıylaydı

geldi geçti ayrılık

ne tutabildim ne de ırak

ırmaklarla akışlık

damdan düşer gibi

düştü peşime korkum

ne gidiyor ne bırakıyor

yollarıma çakışık

220912denizli