Sabaha Karşı

Deniz yakamozları içiyordu kana kana
Korkudan benzi solmuştu yıldızların
Vakit sabaha uzanıyorken
Kıyılar dövünüyordu buz gibi tokatlarla
Ve dudaklarda bir içimlik sigara
Başı bir dumanlı bir adam
Volta atıyor sahil boyunda
Tutunmaya çalıştığı hayatın son kıyısında
'Dert anlatmak için çırpınmayacağım artık' diyor
'Sabahlara kadar uykusuz da kalmayacağım'
'Sigarayı da bırakacağım haberin olsun'
'Bir daha ağzıma tek yudum koymayacağım'
'Zaten oraya buraya sıkıştırılmış teselliler de kalmadı'
'Ha dediğin zaman bulunacak bahaneler de'
'Lüzumlu lüzumsuz harcanmış nefesler'
'Lüzumlu lüzumsuz harcanmış kelimeler'
'Hâlbuki şimdi ne kadar gerekliler!'