Bir Romanda İzler-17 O Orhan Kemal

savcıdan emir

“tek bir oda ver ona

dikkatli davran

mahpusla konuşturma”

damın müdürü

yufka yürekli insan

kuşku götürü

çevirsin gör kendine

yarısı benim

yarısı onunsa gör

suçu büyükmüş

asker ayaklandırma

yirmi sekiz yıl

ceza verilmiş çeker

kapı çalındı

saygısıyla da durdu

müdür sormadı

resme bakarca baktı

şair baba da

duru su gibi uysal

dışarıdan sesler

müdürün odasında

nasıl bir adam

çıkınca görürsün pek

malta da duran

bursa bıçağı gibi

dik bekliyordu

tanıdıkları öptü

aradakiler

uzanan eli sıktı

elli üçüncü

koğuşta iki kişi

biri şairdi

ünlü tanınıyordu

öteki de bir

şairdi kendinceydi

naz etme haydi

okusan şiirleri

Raşit Kemali

heyecanla çıkardı

elinde şiir

yüreği tiktekiydi

şair baba bir

eline bakıyordu

bir kağıtlara

soluklandığı anda

okunan şiir

birikmiş sel gibiydi

yakıyordu da

yeter kardeşim çevir

Raşit duysaydı

uyku balca akıyor

Çankırı’daydı

elinden tuttu dursa

ne kadar varsa

at hepsini mangala

çocuğu döven

baba gibiydi oysa

dıştan öfkeli

içinden üzülendi

şairle çırak

öksürmeye başladı

mangal dumanı

pencereden çıkıyor

Raşit Kemali;Orhan Kemal

Şair Baba:Nazım Hikmet Ran

 051012denizligülce