Gül Uykusu

Fokur fokur kaynıyor yüreği
Buğusuna yatıyor gözleri
Her akşam böyle olur
Ölür karanlıkla
Dirilir sabahla
Her şey ziyan akla

Güneş çekilir çekmecelere
İçine düşmeye görsün bir yangın
Kızarır yanağı dağın
Çiğ düşer gözlerine
Eğilip bakamaz eteklerine
Hiç başını eğmeyi bilmez
Anadan doğma vakur
O birtek kitap okur

Hiç yoldaş olmaz gözlerine gönlü
Yüzü hep hatırlatır ölümü
Hangi bahçeden koparılmış
Hangi daldan kırılmış
Sormadım kimin gülü

Bir yol gidr ince ince
Gölgesi düşer derince
Oldumolası aynı renk
Ve çok derin kokusu
O'nu tanıdım ve bildim

Nasıldı gül uykusu